bir kış masalı zımbırtısı

-Sulu Köfte Fotoroman İftiharla Sunar-
Başrolde: Savaşçı Köfte - Kardan Adam - Latife the Yeti

Metropole kar yağmıştır. Şehirdeki tüm yaşam adeta donar. Yollar kapanır, elektrikler kesilir, insanlar mahsur kalır. Bunlar yetmezmiş gibi, kar adamı yeti kılıklı Latife canavarı kara kışı fırsat bilip hortlamıştır. Latife the Yeti yollarda mahsur kalan masum insanlara saldırır, şehre dehşet saçar. Bunun üzerine masumların koruyucusu, kötülerin baş düşmanı, evimizin kahramanı Savaşçı Köfte kızımız onu durdurmak üzere yola çıkar. Köfte'nin peşine düştüğünü öğrenen Latife dağlara çıkarak doğal habitatına döner. Ancak Köfte peşini bırakmaz. Karda yürüyüp izini belli etmeyen Köfte sonunda Latife'yi karlı bir tepenin eteklerinde kıstırır. Tam okunu çıkarmış, atışını yapacaktır ki birden Kardan Adam araya girer. 

Peki bundan sonra ne olur?

a) Kardan Adam, Köfte'yi "ho ho ho" diyerek durdurur. Noel Baba'dan kalma çuvalın içinden bir çift bot çıkararak kıza verir. Çıplak ayakları karın içinde donmakta olan Köfte botlara bayılır, Latife'yi bile unutur. Unutulmaya dayanamayan Latife dağlara çıkarak kendini içkiye verir.

b) Kardan Adam, Yeti kılıklı Latife'nin boşanma sürecinde olduğu eski kocasıdır. Aslında Latife de ondan kaçtığı için şehre inmiştir. Ancak karısının kendisine döndüğünü sanan Kardan Adam, Köfte'nin karısını öldürmesine engel olur. Köfte'yi bertaraf ettikten sonra Latife'yi alıp dağa kaldırır.

c) Kardan Adam araya girince, Köfte'nin Latife'ye attığı okun hedefi olur. Latife, Kardan Adam'ın kendisine siper olup hayatını kurtarmasından çok etkilenir. Hemen oracıkta tövbe eder. Koşup Kardan Adam'a sarılır. Ancak Kardan Adam vurulmuştur, yarası ölümcüldür. Son nefesinde Latife'ye ilan-ı aşk eder. Latife gözyaşlarına boğulurken, Köfte de yaptığı hatadan dolayı pişmanlık duyar. O da silahlara tövbe eder, gider evinin kadını olur. 

d) Hiçbiri

e) Hepsi

Hadi bakalım...

DIY DIY diye diye...

İnsanın sorumluluğu olan şeyi yapıp bitirmesi, teslim edip ellerini ensesine dayayarak geriye yaslanması, esnemesi gerinmesi ama daha da önemlisi yaptığı şeyden memnun olarak sona erdirmesi negzel şey Yarabbim!

Şimdi konumuzla alakası yok ama işlerimi bitirince kendime pinterest ve DIY sözü vermiştim. Yani ne ka ekmek o ka köfte hesabı, kitabı teslim edince kendimi DIY projelerine vuracaktım. Hala da vurabilirim tabii ama pinterest funterest gezinirken kim ne yapmış diye bakarken arada benim bile garipsediğim şeyler çıkmıyor değil sayın köfteler. Yani DIY yapacağım diye kendini yırtan, giysilerini kesip mobilyaları parçalayan, kapıyı bacayı söküp şekilden şekile girenler de var bu dünyada. Sen koru Allah'ım!
Bu arada fotoğraftaki onlardan biri değil elbette, renkler ve fikir çok hoşuma gitti, paylaşmak istedim.  Bir dahaki oce procemizde kullanılabilir gayet, yes sir it is a pencil!
Tamam, daha fazla saçmalamadan kendimi ekrandan alıyor ve kapıyı bacayı indirmeye gidiyorum. Çok çılgın fikirlerim var olm, beni izlemeye devam edin. Bakarsınız izlerseniz bağ olur, izlemezseniz bok olur. Ups! :P

Meet Mualla :)

melaba. ben mualla. sadece mualla.

Tanıştırayım; o Mualla, sadece Mualla. Kendisi son çılgın projem olur. Eskiden ne idüğü belirsiz bir yaratık olarak bir deniz çantasının ortasına yapıştırılmıştı. Canice, biliyorum. Ama ben onu o hayattan çekip kurtardım. İçini doldurup dolgun bir hanım olmasını sağladım. Güzel bir elbise diktim, ayakkabılar yaptım. Saçlar ekledim, kirpik yaptım, dudaklarını işledim, hatta kenarına bir ben bile kondurdum. Soonacııma inci kolyesini takıp bir de şapka kondurdum başına, tabii kalpli broşu da unutmayalım. İşte sonunda tam bir hanfendüye dönüştü, şimdi hayırlı kısmetlerini bekliyor. Duyurulur efenim...

yes sir, I can boogie

ne oldum dememeli, ne olacağım demeli no. 2

Daha postu yeni girmiştim ki, gözlük kılıfı kenardan bana sırıttı. Evet, bu hayatının hatasıydı. Ama sorarım size, sevmek suç mu?
Kılıflar sapsız kalmasınlar, çanta olarak da kullanılabilsinler!

İşte gözlük kılıfından clutch'ımsı çantaya evrilen cicinin mutlu sonu ♥

durum raporu

sona doğru...

İstedim ki okurlarıyla her şeyini paylaşan vıcık vıcık bir blog yazarı olayım. Kısmet bugüneymiş...

Şimdi son olarak evdeki çılgın projelerimden bahsetmiş ve bir kısmını paylaşmıştım. Şimdi de devamını anlatıyorum. İyi dinleyin çocuum!

Yanda ilk başladığım clutch make over projesini görüyorsunuz. (bkz. bir önceki post - son resim) Hala bitmedi ama alt kısmının kumaş ve dantelini dikip yapıştırdım. Şimdilik fena görünmüyor, siz bir de bitince görün ablası...

derya kuzusu bunlar

Bu yanda ise eldivenimsi bileklikimsi dirseklikimsileri görüyoruz. Evet, piyasaya bu isimle süreceğim, nası süper fikir di mi?! Yok la, sağdaki grileri annem örmüştü, ben de janti olsun diye kenarına pembe kurdele geçirip bağladım. Soldaki turuncular ise bir zamanlar çoraptı. Yeaaa nerden nereye kardeş, hayat işte... Bir çorabın hayatı. Artık o da bir kolluk... Hah, buldum işte ismini. Karşınızda kolluk kuvvetleri.

ne oldum demiycen hacı, ne olcam diycen...

Aha! Bir ne idüğüm belirsizim projesi daha... Şimdi şu yanda görmüş olduğunuz arkadaş gayet sıradan ve sıkıcı bir laptop çantası. Bize laptop satan çocuğun kazığı o da, kulakalrı çınlasın. Neyse işte, bu arkadaş -satıcı çocuk değil, çanta- nedense gözüme gözüme batıyordu evvelden de. Şimdi bu çılgın projeler arasında dedim ki, neden bunu da reforme edip güncellemiyorum, ne de olsa durmak yok yola devam. İşte durdurulamamamın son eseri, bu da yarım kaldı, henüz bitmiş değil ama şu hali gördükten sonra devam edip etmemekte kararsızım açıkçası. Sizce de yeteri kadar çekmemiş mi zavallıcık?

benim o! benim o!

Gelelim yandaki yakışıklıya... Kendisi de son dönem projelerimden, yeni yaptım dermişim ahahaha! Yok la korkmayın, ben yapmadım ama kendim yapmışım kadar seviyorum zibidiyi. Yeğenim sayılır delikanlı, bir zamanlar da komşumdu, eskiden bidi bidiydi yarım kiloluk köftelik kıymaydı, aha şimdi büyüdü dünyalar tatlısı bir köftehor oldu. Ay Maşallah tü tü tü tüh! Hazır cadılar bayramı da geldi, benim size ikramım olsun, hadi yine iyisiniz ha...

Ha bu arada projelerim bitmiş değil elbette, sırada çıpçılgın bir projem var. Aşama aşama kaydediyorum ki, aklınızı başınızdan alabileyim. Bekleyin beni anacım, hadi bay...