Pazar, Ağustos 06, 2006

blog kardeşliği böyle günde lazım

Uzun zamandır bu konuda bir şeyler söylemek istiyordum ama sürüp giden bu acımasız savaşa karşı "yeter artık durun!"dan başka ne denebilir bilemiyorum. En iyisi lafı, gerçekten söyleyecek sözü olanlara bırakmak. İşte savaşa bizzat şahit olan Iraklı, Lübnanlı blogcu arkadaşlarımız...

Baghdad burning by Riverbend

Kerblog in Beirut

Salam Pax the Baghdad blog

Electronic Intifada

A Family in Baghdad

Ve bitirirken de Mazen Kerbaj (kerblog)'ın İsrailli bir gazeteciye verdiği yanıtı ekliyorum. Kendisi söylenecek herşeyi söylemiş zaten...

"to an israeli interviewer"
You have called me today to request an interview for an Israeli newspaper. Here is my answer.


you want to interview me about the music we are keeping going in beirut today.

in other times, i would have liked to be interviewed by an israeli newspaper to talk about my music and my drawings.

i would have probably said for a start that i never imagined the israeli people like green people with antennas.

i would have talked about the free jazz and the improvised and experimental music scene in lebanon. i would have said that beirut is most probably the closest city in the world to tel aviv and that the musicians and artists of both cities have a lot in common. at least the weather, not to speak about the mediterranean way of life and the high concentration of intellectuals, artists, thinkers and free men in both cities.

today that i have the occasion to say whatever i want, i do not wish to do so.

today, instead of playing music with my friends musicians in Beirut and in the whole world, i am playing with the israeli air force. and this, i do not accept.

today, i sadly do not feel we have the same weather anymore. beirut is getting hotter every day. and this, i do not accept.

today, i am beginning to believe that there is not so much free men in israel.

i tend to think more and more that the majority of the israelis are really green with antennas on their heads. and this, you shouldn't accept.

today, i do not wish to speak anymore.

thank you for listening to this “nothing” i ended up by saying.

posted by mazen

3 yorum:

finallyorwhen dedi ki...

ne kadar acı söyleyecek sözümüzün bile olmaması... yanıbaşımızda; yemeğini yiyemeyen, gözüne uyku girmeyen, annesinden babasından tüm sevdiklerinden teker teker ayrılan, hatta bazen nelerden ayrıldığının bilincine bile varamayacak kadar küçük olduğu için sadece bir oyuna başlayıp daha oyunu kavrayamadan ayrılan, insanım diyenlere inanmayan ,çünkü insanlık adına hiç birşey görmeyen, her geceye 'acaba bu gecemi herşey sona erecek' diye başlayan ,zamanı mekanı kavrayacak hali kalmayan, değil bizim gibi sefa içinde ayaklarını uzatıp oturmak; kafasını sokacak bir delik bile bulamayan, bizim gibi nankör kulların havanın sıcaklığından şikayet ettiği şu günlerde bombaların sıcaklığı iliklerine işleyen insanlaar var evet hemen yanıbaşımızdalar ve malesef biz sadece seyrediyoruz hatta bazen vicdanımızın baskısına dayanamayıp seyretmekten bile vazgeçiyoruz...belki gerçektende yapabileceğimiz çok birşey yoktur,dönen çarklara müdahale etmek gerçektende mümkün değildir...ama en azından elimizden geleni yapalım;hiç değilse duamızı edelim birde elimizdeki nimetlere şükretmeyi unutmayalım...

hotche dedi ki...

Arkadaşım gerçekten o kadar güzel anlatmış ki üstüne söz söylemek mümkün değil.
Bunca yıl teori kitaplarında okuduğum en acı cümlenin bugün bu kadar gerçekçi olacağını düşünmemiştim."İnsan İnsanın kurdudur."evet gerçekten de öyle.Bugün insan haklarını savunanların en tabii hakkın mahrumiyetini izlerken suskun kalmaları ne tuhaf değil mi? insanların savaşa karşı çıkmalarının altında ideolojik bir taraf arayanlara, duygusal davranıldığına inananlara, gereksiz çırpınışlar olduğunu düşünenlere ne yazık!

savaş bizi bitirmeden savaşı bitirmeleri dileğiyle...

foondah dedi ki...

o kadar haklısınız ki ben yine ne diyeceğimi bilemiyorum. sadece bitsin artık bu katliam, Allah insanımsılara da insanlık versin...